14-04-17

Tjitse Hofman, Alexandre Jardin, Roman Graf, Péter Esterházy, Landolf Scherzer, Charles Lewinsky, Helene Hübener, Roberto Schopflocher, Gerhard Rohlfs

 

De Nederlandse dichter Tjitse Hofman werd geboren in Assen op 14 april 1974. Zie ook alle tags voor Tjitse Hofman op dit blog.

 

Ajaa

Laat me niet lachen man
dooie mussen van het dak
deze dag deze dag
heeft een humeur

Dat in pure zuurheid
naar beneden druipt
grijze haren klamme jassen
en papieren zakken

Ajaa

Er is een storm op komst
er marcheren legers door een hoofd
er worden velden opengereten
nesten onteierd en vertrapt

Of wat te denken van de kikkersloot
de kromme wilg het wapperend loof
en het verhaal van de windvaan
die zich van geen kwaad bewust dat de lucht lek

Ajaa

Wacht maar tot de wolken komen
komen vallen in de nacht
wanneer het licht dooft
en er geen moederschoot

Er geen koesterende armen
er geen schouder en geen borst
er geen ritme van een hart
er geen traan gedroogd

Ajaa

Dan weten we weer
van schuim en van schip
en van kip en van kluif
en vanwaar onze oogst

En vanwaar de ellende
dat de nevelthee droog
en we het niet
op een zuipen.

 

 
Tjitse Hofman (Assen, 14 april 1974)

Lees meer...

14-04-16

Tjitse Hofman, Roman Graf, Alexandre Jardin, Péter Esterházy, Landolf Scherzer, Gabriele Stötzer, Charles Lewinsky

 

De Nederlandse dichter Tjitse Hofman werd geboren in Assen op 14 april 1974. Zie ook alle tags voor Tjitse Hofman op dit blog.

 

Roodvocht

Meer meer
en vooral meer
en dat het mooi

Roodvochtige ijlslaap
van stroom en stoom
dat er bloedsoep kookt

Dat het borrelt
dat wij blootlijf

Koudzweet en warm
rillen en alles willen
alles tegelijk

Dat we dampen
stijgen en hopen
dat het licht uit

Dat het donker -

 

ZOMER

Het gulpt uit
alle poriën

Een beetje plakkerig
aan de zak

Wat zweterig
in de naad ook

Kleffe dreadlocks
in de oksels.

 

 
Tjitse Hofman (Assen, 14 april 1974)
Portret door Lammert Joustra, 2006

Lees meer...

14-04-15

Tjitse Hofman, Roman Graf, Alexandre Jardin, Péter Esterházy, Landolf Scherzer, Gabriele Stötzer, Charles Lewinsky

 

De Nederlandse dichter Tjitse Hofman werd geboren in Assen op 14 april 1974. Zie ook alle tags voor Tjitse Hofman op dit blog.

 

Timo

Zochten wij de maan
zagen wij de sterren
zochten zij de stenen
hun stenen hun ster

Zijn zwijgen de wind
zijn twinkelen zijn stem
deze maanloze nacht
zijn stilte zal de onze zijn

Stenen tranen
op zijn eeuwig bed
behoedzaam neergelegd

Blijft hij eeuwig
boven staan
Timo was zijn naam.

 

 

Trein

De waaivlakte
ligt er verlaten bij

Weide richelpalen
wat daar graast
wat hier raast
door prikkeldraad
gescheiden

Zij daar wij hier
duidelijkheid is geschapen
wij rijden zij blaten

En bij het zien
van een aardappelrug
rustend op het land
weet ik het zeker
grazen is een gave.

 

 
Tjitse Hofman (Assen, 14 april 1974)

Lees meer...

14-04-14

Tjitse Hofman, Roman Graf, Alexandre Jardin, Péter Esterházy, Landolf Scherzer, Gabriele Stötzer, Charles Lewinsky

 

De Nederlandse dichter Tjitse Hofman werd geboren in Assen op 14 april 1974. Zie ook alle tags voor Tjitse Hofman op dit blog.

 

Lepelaar

Bij de rietkraag
waar ik mijn vriend uitlaat
huppelen konijnen
in het licht

Drink ik
van de heren
uit volle borst
zing mijn avondlied

Hese kelen tranendal
zo scherp ik de nachtlamp aan
zo roer ik het avondmaal
zo zwengel ik af

Dwalen druppels
door het zwart.

 

 

TV 2000

Elektroniek
ik loop op elektriek
à la teletransformatie
glasvezelvervoer en
satellietcommunicatie

In mijn verdeeldheid
zaai ik onrust
op akkers plant ik wellust
schep orde op het land
in strakke banen
over velden vloeien tranen
sluipen sloten vol met water
van zilte kwaliteit

Ik naai de wereld
met mijn kabels
smelt aaneen en divergeer
ioniseer en transporteer
alles naar mijn waarheid
privatiseer de saaiheid
en alles is in orde
naar het schijnt.

 

 
Tjitse Hofman (Assen, 14 april 1974)

Lees meer...

14-04-13

Alexandre Jardin, Roman Graf, Tjitse Hofman, Péter Esterházy, Landolf Scherzer, Gabriele Stötzer

 

De Franse schrijver Alexandre Jardin werd geboren in Neuilly op 14 april 1965. Zie ook alle tags voor Alexandre Jardin op dit blog.

 

Uit: Bille en tête

 

“Mon père continuait à habiller de noir son existence. Son deuil interminable m'accablait chaque fois davantage. Alors, quand la coupe était pleine, je courais retrouver Clara. Sa maison riante m'accueillait à lit ouvert. Ses caresses me rassasiaient. Nous faisions l'amour à en perdre la tête pour oublier la mort de ma mère.
Chez Clara, c'était mieux qu'une auberge espagnole. On y trouvait plus que ce qu'on y apportait. J'apportais mes seize ans, et j'y trouvais l'amour, le vrai.

(...)

 

“Sur le chemin du retour, bercé par les cahots ferroviaires, je pensais à toi, l'Arquebuse. Ta mort ferait de moi un riche héritier en rillettes et autres cochonnailles ; mais tu me laisserais longtemps le regret de tes sourires. Pour la première fois, tu m'apparus égoïste; car enfin, tes retrouvailles avec le bon Dieu étaient bien jolies, mais qu'allais-je faire de mes pleurs? Tu ne serais plus là pour les sécher. Grand-mère irresponsable, tu n'avais pas songé qu'en mourant tu me léguerais aussi de la tristesse. Voilà ce que c'est que les vieux. Et, chose plus cruelle encore, tu me forçais à étouffer mes larmes ; car pleurer aurait été te trahir. Pourtant, le jour de ta mort, je te ferais cette infidélité. L'espace de quelques sanglots, je me laisserais chialer, tu m'entends, oui chialer comme un enfant. Mais rassure-toi, ce sera très bref. Je te promets d'être heureux et de rire aux éclats à la sortie de ton enterrement. Sitôt la grille du cimetière franchie, je m'engage même à basculer une fille dans une meule de foin. On fera l'amour à ta santé ; ça ne sera pas triste ; je le jure sur ta tête.”

 

 

 

Alexandre Jardin (Neuilly, 14 april 1965)

Lees meer...

14-04-12

Alexandre Jardin, Roman Graf, Tjitse Hofman, Péter Esterházy, Landolf Scherzer, Gabriele Stötzer

 

De Franse schrijver Alexandre Jardin werd geboren in Neuilly op 14 april 1965. Zie ook alle tags voor Alexandre Jardin op dit blog.

 


Uit:
Autobiographie d'un amour

 

„Dans l'avion,j'ai rencontré une femme ridicule, trop parfumée, qui vous aurait fait sourire, le genre de petite Blanche incapable d'accepter l'évidence, attachée à sa première idée, vous voyez ? Une rombière un peu limitée, un rien venimeuse, tranquillement raciste, étriquée...
Le ton d'abord railleur puis teinté de mépris dont il venait d'user ne donnait guère envie d'être associé à cette passagère ; et soudain, après un silence où Jeanne put se pénétrer de l'idée que cette femme boursouflée de médisance incarnait tous les clichés du colon hébridais, il ajouta :
- Elle était persuadée que j'étais Alexandre. Ils se connaissaient, je crois... Mme Lebranche.
- Oui, fit-elle, la femme du docteur Lebranche.
L'espace de quelques secondes, par son air entendu, Jeanne venait d'accepter qu'il fût bien Octave, sans qu'elle eût même noté la manoeuvre dont elle venait d'être l'objet. Puis, dans une brusque volte-face qui détruisait apparemment l'acquis de cette première feinte, l'homme demanda à Jeanne :
- Maintenant, si je vous dis que je suis Alexandre, vous me croyez ?
Déroutée, Jeanne resta muette, privée de toute pensée suivie ; enfin elle répliqua avec une assurance qui disait simplement son sentiment véritable :
- Non, vous n'êtes pas Alexandre.
- Pourtant je pourrais être lui. Tout le laisse même supposer. Il n'est pas là, j'y suis. Notre ressemblance extrême va jusqu'à notre voix, n'est -ce pas ? D'ailleurs je sais que la police anglaise pense que je suis lui.
- Pas moi.
- Ne me dites pas qu'il y a des choses qu'une femme sent, vous me décevriez... Sortez-moi quelque chose qui soit digne de vous.“


 


Alexandre Jardin (Neuilly, 14 april 1965)

Lees meer...

14-04-11

Roman Graf

 

De Zwitserse dichter en schrijver Roman Graf werd geboren geboren op 14 april 1978 in Winterthur, Zwitserland. Hij voltooide een opleiding tot boswachter, werkte met  gehandicapten op een school en als journalist. Daarnaast studeerde hij Media / Journalistiek aan de Hogeschool voor Toegepaste Taalkunde (SAL) in Zürich en behaalde hij een diploma aan het Deutsche Literaturinstitut Leipzig. Hij leidde een workshop schrijven voor studenten germanistiek in Osijek, Kroatië. Tegenwoordig is hij als freelance schrijver woonachtig in Leipzig en Winterthur. In 2009 verscheen zijn debuutroman Herr Blanc. Zie

ook mijn blog van 18 april 2010.

 

 

GEBURTSTAG

Stand am Waldrandweg.
Nachmittagszögern. Das Ziehen
Der Elster, scheinheilig leise.
Heute keine Vögel, die nicht fliegen,
Kein Frühlingsraub. Laub hängt noch
(Der Tod ein Alter); dutzende Meter
Breit fließt erntebringende Elster.
Der Mann (ein Freund?) steht unbeschränkt,
Sein Finger sinkt, das Wehr geöffnet, ganz.
Freigelegt der Ufersand,
Sinkt die Opfernehmende.
Kein Vogel fliegt, keine Kinder-
Seele. Fest stand ich. Kein Geburts-
                                                         Tagskind.

 

 

 



Roman Graf (Winterthur, 14 april 1978)

 

19:38 Gepost door Romenu in Literatuur | Permalink | Commentaren (0) | Tags: roman graf, romenu |  Facebook |

18-04-10

Richard Harding Davis, Henry Kendall, Thomas Middleton, Roman Graf, Werner Steinberg


De Amerikaanse journalist en schrijver Richard Harding Davis werd geboren op 18 april 1864 in Philadelphia. Zie ook mijn blog van 18 april 2007 en ook mijn blog van 18 april 2009.

 

Uit: Soldiers of Fortune

 

„A year before Mrs. Porter’s dinner a tramp steamer on her way to the capital of Brazil had steered so close to the shores of Olancho that her solitary passenger could look into the caverns the waves had tunnelled in the limestone cliffs along the coast. The solitary passenger was Robert Clay, and he made a guess that the white palisades which fringed the base of the mountains along the shore had been forced up above the level of the sea many years before by some volcanic action.

Olancho, as many people know, is situated on the northeastern coast of South America, and its shores are washed by the main equatorial current. From the deck of a passing vessel you can obtain but little idea of Olancho or of the abundance and tropical beauty which lies hidden away behind the rampart of mountains on her shore. You can see only their desolate dark-green front, and the white caves at their base, into which the waves rush with an echoing roar, and in and out of which ¦y continually thousands of frightened bats.

The mining engineer on the rail of the tramp steamer observed this peculiar formation of the coast with listless interest, until he noted, when the vessel stood some thirty miles north of the harbor of Valencia, that the limestone formation had disappeared, and that the waves now beat against the base of the mountains themselves. There were five of these mountains which jutted out into the ocean, and they suggested roughly the five knuckles of a giant hand clenched and lying flat upon the surface of the water. They extended for seven miles, and then the caverns in the palisades began again and continued on down the coast to the great cliffs that guard the harbor of Olancho’s capital.

“The waves tunnelled their way easily enough until they ran up against those five mountains,” mused the engineer, “and then they had to fall back.” He walked to the captain’s cabin and asked to look at a map of the coast line. “I believe I won’t go to Rio,” he said later in the day; “I think I will drop off here at Valencia.”

 

 

 

davis_rifle
Richard Harding Davis (18 april 1864—11 april 1916)

 

 

 

 

De Australische dichter Henry Kendall werd geboren op 18 april 1839 in Milton. Zie ook mijn blog van 18 april 2007 en ook mijn blog van 18 april 2008 en ook mijn blog van 18 april 2009.

 

 

 

A Day of Dream 

 

On that bold hill, against a broad blue stream,

stood Arthur Phillip on a day of dream;

what time the mists of morning westward rolled

and heaven flowered on a bay of gold.

Here, in the hour that shines and sounds afar,

flamed first Old England's banner like a star;

Here in a time august with prayer and praise,

was born the nation of these splendid days,

and here, this land's majestic yesterday

of immemorial silence died away 

 

 

 

 

Amongst the Roses 

 

I walked through a Forest, beneath the hot noon,

On Etheline calling and calling!

One said: “She will hear you and come to you soon,

When the coolness, my brother, is falling.”

But I whispered: “O Darling, I falter with pain!”

And the thirsty leaves rustled, and hissed for the rain,

Where a wayfarer halted and slept on the plain;

And dreamt of a garden of Roses!

Of a cool sweet place,

And a nestling face

In a dance and a dazzle of Roses.

In the drought of a Desert, outwearied, I wept,

O Etheline, darkened with dolours!

But, folded in sunset, how long have you slept

By the Roses all reeling with colours?

A tree from its tresses a blossom did shake,

It fell on her face, and I feared she would wake,

So I brushed it away for her sweet sake;

In that garden of beautiful Roses!

In the dreamy perfumes

From ripe-red blooms

In a dance and a dazzle of Roses.

 

 

 

 

henrykendall

Henry Kendall (18 april 1839 – 1 augustus 1882)

 

 

 

 

 

De Engelse dichter en schrijver Thomas Middleton werd in Londen geboren en daar gedoopt op 18 april 1580. Zie ook mijn blog van 18 april 2007 en ook mijn blog van 18 april 2009.

 

Uit: The Changeling

 

Thomas Middleton

„Deflores. What makes your lip so strange? This must not be betwixt us.

Beatrice. The man talks wildly.

Deflores. Come kisse me with a zeal now.

Beatrice. Heaven I doubt him.

Deflores. I will not stand so long to beg 'em shortly.

Beatrice. Take heed Deflores of forgetfulness, 'twill soon betray us.

Deflores. Take you heed first;

Faith y'are grown much forgetfull, y'are to blame in't.

Beatrice. He's bold, and I am blam'd for't.

Deflores. I have eas'd you of your trouble, think on't, I'me in pain,

And must be as'd of ou; 'tis a charity,

Justice invites your blood to understand me.

Beatrice. I dare not.

Deflores. Quickly.

Beatrice. Oh I never shall, speak if yet further of that I may lose

What has been spoken, and no sound remain on't.

would not hear so much offence again for such another deed.

Deflores. Soft, Lady, soft; the last is not yet paid for, oh this act

Has put me into spirit; I was as greedy on't

As the parcht earth of moisture when the clouds weep.

Did you ot mark, I wrought my self into't.

Nay sued, and kneel'd for't: Why was all that pains took?

You see I have thrown contempt upon your gold,

Not that I want it, for I doe piteously,

In order I will come unto't, and make use on't,

But 'twas not held so pretious to begin with;

For I place wealth after the heels of pleasure,

And where I not resolv'd in my belief

That thy virginity were perfect in thee,

I should but take my recompense with grudging,

As if I had but halfe my hopes I agreed for.“

 

 

 

 

Middleton

Thomas Middleton (18 april 1580 – 4 juli 1627)

 

 

 

 

Onafhankelijk van geboortedata:

 

De Zwitserse schrijver Roman Graf werd geboren geboren in 1978 in Winterthur, Zwitserland. Hij voltooide een opleiding tot boswachter, werkte met  gehandicapten op een school en als journalist. Daarnaast studeerde hij Media / Journalistiek aan de Hogeschool voor Toegepaste Taalkunde (SAL) in Zürich en behaalde hij een diploma aan het Deutsche Literaturinstitut Leipzig. Hij leidde een workshop schrijven voor studenten germanistiek in Osijek, Kroatië. Tegenwoordig is hij als freelance schrijver woonachtig in Leipzig en Winterthur. In 2009 verscheen zijn debuutroman Herr Blanc.

 

Uit: Herr Blanc

 

„Das Thermometer zeigte zweiunddreißig Grad, am Himmel war weder ein Wölkchen noch eine Schliere zu sehen, und obwohl der Wind schon seit Stunden weit stärker wehte als üblich, war nicht zu erwarten, dass er eine Regenwolke bringen würde. Seit Wochen war es so heiß und so schön, kein Tropfen Regen war gefallen, und das sollte laut Wetterbericht auch die nächsten Wochen so bleiben.

Von den Anstrengungen erschöpft, die das Lesen und Umblättern bei dieser Hitze bereiteten, faltete Herr Blanc die Zeitung zusammen, in der er von den Beitrittsverhandlungen Rumäniens zur Europäischen Union gelesen hatte, nahm die Beine vom Lederhocker herunter und rief, die Zeitung auf die Knie gelegt und mit dem Handrücken den Schweiß von der Stirn streichend, in die Küche:

»Vreni, der Tee!«

Er war verärgert. Vor einer Viertelstunde hatte er in die Küche gehen und sich ein Glas Eistee holen wollen, doch in dem Moment, als er im Begriff gewesen war, sich zu erheben, war Vreni zu ihm in die Stube getreten und hatte ihn gefragt, ob er etwas trinken wolle. Er dachte, dass sie so oder so in die Küche gehen müsse und sich danach zu ihm in die Stube setzen würde, und so antwortete er, dass er gerne einen Eistee hätte. Doch Vreni brachte den Eistee nicht. Nach fünf Minuten des Wartens hatte er in die Küche gerufen, ob er sich den Tee selber holen solle, und Vreni hatte unverzüglich und mit klarer Stimme geantwortet, sie werde ihn gleich bringen. Er war sehr durstig. Nun war bereits eine Viertelstunde vergangen, und er rief noch einmal nach dem Tee.

Aus der Küche war wieder die gleiche wohlklingende Stimme zu hören: »Ich bringe ihn gleich.«

»Verdammt noch mal«, murmelte er vor sich hin. Er brauchte dringend etwas zu trinken. Seit seiner frühesten Kindheit hatte er Heuschnupfen, und an Tagen mit hohen Temperaturen und starkem Wind musste er sich nicht nur ständig die Augen reiben, sondern auch viel trinken.“

 

 

 

 

Graf
Roman Graf (Winterthur, 1978)

 

 

 

 

Zie voor onderstaande schrijver ook mijn blog van 18 april 2007 en ook mijn blog van 18 april 2008.

 
De Duitse schrijver
Udo Werner Steinberg werd geboren op 18 april 1913 in Neurode.