10-03-18

Boris Vian, Manolis Anagnostakis, Peter McArthur, Samuel Ferguson, Georges Dor, Pedro Antonio de Alarcón, Otto Heinrich Kühner

 

De Franse schrijver, ingenieur, dichter, zanger en jazztrompettist Boris Vian werd geboren in Ville-d'Avray op 10 maart 1920. Zie ook alle tags voor Boris Vian op dit blog

Uit:Het schuim der dagen (Vertaald door Han Meyer)

Chloé keek hem nog steeds aan. Ze had blauwe ogen. Ze bewoog haar hoofd om haar krullende en glanzende haar naar achteren te schudden en legde, zonder enige aarzeling, met een resoluut gebaar, haar voorhoofd tegen de wang van Colin. Om hen heen viel een overvloedige stilte en het overgrote deel van de wereld scheen de gasvormige toestand te verkiezen en vervluchtigde.
Maar, zoals te verwachten was, hield de plaat op. Toen pas kwam Colin terug tot de echte werkelijkheid en merkte hij dat een deel van het plafond van glas was, waar een aantal bovenburen door zat te kijken, dat een dichte rij lissen de onderste helft van de muren aan het oog onttrok, dat verschillend gekleurde gaaanbood op een hercynisch schaaltje.
(...)

'Chick kwam de winkel uit. Binnen had hij niks gevonden dat de moeite waard was. Onder het lopen keek hij naar zijn voeten in de rood-bruin leren schoenen en hij verwonderde zich er over dat de één hem de ene kant op wilde trekken, en de ander de tegenovergestelde kant. Hij dacht enkele ogenblikken na, construeerde in gedachten de bissectrice van de hoek en wierp zich in de richting van die lijn. Hij werd op een haar na overreden door een grote, zwaarlijvige taxi en hij dankte zijn lijfsbehoud slechts aan de sierlijke sprong, die hem op de voeten van een voorbijganger deed belanden, welke laatste vloekte en naar het ziekenhuis ging om zich te laten verzorgen.'

 

 
Boris Vian ( 10 maart 1920 - 23 juni 1959)
Cover Franse uitgave 

Lees meer...

10-03-13

Peter McArthur, Samuel Ferguson, Georges Dor, Pedro Antonio de Alarcón, Otto Heinrich Kühner

 

De Canadese dichter Peter McArthur werd geboren op 10 maart 1866 in Ekfrid, in Middlesex County, Upper Canada (nu Ontario). Zie ook alle tags voor Peter McArthur op dit blog.

 

 

A Confession

 

Dear little boy, with wondering eyes
That for the light of knowledge yearn,
Who have such faith that I am wise
And know the things that you would learn.
Though oft I shake my head and smile
To hear your childish questions flow,
I must not meet your faith with guile;
I cannot tell, I do not know.

Dear little boy with eager heart,
Forever on the quest of truth,
Your riddles oft are past my art
To answer to your tender youth.
But some day you will understand
The things that now I cannot say,
When life shall take you by the hand
And lead you on its wondrous way.

Dear little boy with hand in mine,
Together through the world we fare,
Where much that I would fain divine
I have not yet the strength to bear.
Like you with riddling words I ask,
Like you I hold another hand,
And haply when I do my task,
I, too, shall understand

 

 

 

Peter McArthur (10 maart 1866 - 10 oktober 1924)

Lees meer...

26-06-12

Dolce Far Niente 13

 

Dolce Far Niente 13

 

 

 

Lazy Afternoon door Sharon Cheney, 2005

 

 

 

 

Dolce Far Niente

 

Is life worth loafing ? Come, recline with me
And lazily this fragant afternoon
We'll weigh the idle theme. I often think,
If with protean versatility
I might luxuriously loaf my days,
I would no longer quarrel with the powers
That called me forth. I would not be a man,
Nor god, nor beast, nor bird, nor anything;
Yet each whene'er I listed.

I would rise
And, as an eagle, float in circles slow,
That swing too wide and high for mortal ken,
Or as a flesh-gorged leopard, in the sun
Bask by a rocky den, or as a god
Of some hushed sea lie sweltering on the sand,
While crawled the servile waves to kiss my feet.
Yet with environment I would not keep
Strict correspondence, but with every whim
Would loll where'er, whene'er I pleased.

Before Jove's throne, upon Olympus stretched
With hands beneath my head, with careless eyes
Exploring the vasty, vaulted heavens, I'd munch
The rustic straw, or in the fatted form
Of some church-going citizen would yawn
While Hermes or Apollo spake.

Again
Like that famed, errant Babylonian king,
In horn-deep pastures I would graze and stray;
And under odorous, knoll-crowning trees
At noonday ruminate the leisurely cud.
When all aweary of each languorous change
I longed for sleep, with drooping wings I'd sink
Adown the ether till some gloom I found,
Where cool and mornless night would woo my soul
To dreamless rest. When I awaked again
Some newer charm of indolence I'd find.
Ah, friend, for living life has little worth—
But for such loafing! Let us dream of it.

 

 

Peter McArthur (10 maart 1866 - 10 oktober 1924)

 



De Canadese dichter Peter McArthur
werd geboren op 10 maart 1866 in Ekfrid, in Middlesex County, Upper Canada (nu Ontario). Zie ook alle tags voor Peter McArthur op dit blog.

16:04 Gepost door Romenu in Literatuur | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dolce far niente, peter mcarthur, romenu |  Facebook |

10-03-12

Peter McArthur

 

De Canadese dichter Peter McArthur werd geboren op 10 maart 1866 in Ekfrid, in Middlesex County, Upper Canada (nu Ontario), als zoon van Peter en Catherine (McLennan) McArthur, immigranten uit Schotland. Hij werd opgeleid aan het Strathroy Collegiale Institute en later aan de universiteit van Toronto. Gedurende zijn tijd aan de universiteit droeg hij bij aan het tijdschrift Grip, en in 1889 vertrok hij om verslaggever bij de Toronto Daily Mail te worden. McArthur werd assistent-redacteur van Truth Magazine in maart 1895, en editor-in-cheif in augustus. Als redacteur van Truth Magazine, 1895-1897, publiceerde hij het werk van Roberts, Carman, Stephen Leacock, en Duncan Campbell Scott. (Een van de door McArthur gepubliceerde gedichten was "The Piper of Arl” door Scott, dat werd gelezen door de tiener John Masefield en dat wekte Masefield's interesse in poëzie.) In september 1895 trouwde McArthur met Mabel C. Water, van de Niagara Falls, Ontario, die hem vier zonen en een dochter zou schenken.Van 1902 tot 1904 woonden de McArthurs in Londen, Engeland, waar McArthur bijdragen leverde aan Punch en aan de Review of Reviews. In 1904 keerden ze terug naar New York, waar McArthur partner werd in de uitgeverij van McArthur en Ryder.

 

De Profundis

 

Not yet are deeds fruition of my thought,
Nor is this body symbol of my soul,
For evil ever in this life is wrought
That shuns the will and its divine control.
Surely I shall not be forever weak,
Halting and stumbling on the chosen way,
Blinded by the pure and perfect light I seek
Upon the threshold of eternal day.
I do not mourn discredit to my fame
Who smile at Time and his confining shores; '
Tis this provokes the burning blush of shame:
The flesh still grovels though the spirit soars—
But my heart's anguish who can understand,
Or stay my folly with a guiding hand ?

 

 

 

Consecration

 

It is no bondage to be free to give
Our all to Him who first so freely gave,
That in his living we may ever live;
For, losing all, the all we lose we save.
It is not folly to become so wise
That earthly wisdom shall be known a snare,
Nor are they blind who have the light to rise
Where science stumbles in its dark despair.
The seed corrupted in the humid soil
Sends yet its flower to the bewildering sun:
Strong without will and perfect without toil,
Helpless yet doing all that may be done.'
So we, through God, though doing naught, do all,
Nor grope in darkness nor in weakness fall.

 

 

  


Peter McArthur
(10 maart 1866 - 10 oktober 1924)

15:30 Gepost door Romenu in Literatuur | Permalink | Commentaren (0) | Tags: peter mcarthur, romenu |  Facebook |