17-08-17

Dolce far niente, Simon Vestdijk, Ted Hughes, V. S. Naipaul, Nis-Momme Stockmann, Jonathan Franzen, Jan Emmens

 

Dolce far niente

 

 
Prins Hendrikkade te Amsterdam door Willem Witsen, 1891

 

Amsterdam

Gevoegd tot wallen steen, en krom verdronken,
Staan de kantoren in hun lang plantsoen.
Te lang, te smal... Op bruggeranden ronken
Tramwagens dwars door 't stoffig dubbelgroen.

Nog stroomt een rest van 't kruislingsch labyrinth
Waar men 't verleden moeizaam in kan halen
Als spook'ge achterstevens, vluchtend bint
Van schepen die de reeders lieten dwalen.

Maar in die duizeldun vertakte haven
Zijn zelfs de geesten zoo misteekend, dat
Het laatste toplicht, wezenloos hoogdravend,
Zweeft als een lichtreclame op de binnenstad.

 

 
Simon Vestdijk (17 oktober 1898 – 23 maart 1971)
Harlingen, Zuiderhaven. Simon Vestdijk werd in Harlingen geboren.

Lees meer...

17-08-16

Ted Hughes, V. S. Naipaul, Nis-Momme Stockmann, Jonathan Franzen, Herta Müller, Tsegaye Gabre-Medhin, Roger Peyrefitte, Hendrik de Vries

 

De Engelse dichter en schrijver Ted Hughes werd geboren op 17 augustus 1930 in Mytholmroyd, Yorkshire. Zie ook mijn blog van 17 augustus 2010 en eveneens alle tags voor Ted Hughes op dit blog.

 

Bride and Groom Lie Hidden for Three Days

She gives him his eyes, she found them
Among some rubble, among some beetles

He gives her her skin
He just seemed to pull it down out of the air and lay it over her
She weeps with fearfulness and astonishment

She has found his hands for him, and fitted them freshly at the wrists
They are amazed at themselves, they go feeling all over her

He has assembled her spine, he cleaned each piece carefully
And sets them in perfect order
A superhuman puzzle but he is inspired
She leans back twisting this way and that, using it and laughing
Incredulous

Now she has brought his feet, she is connecting them
So that his whole body lights up

And he has fashioned her new hips
With all fittings complete and with newly wound coils, all shiningly oiled
He is polishing every part, he himself can hardly believe it

They keep taking each other to the sun, they find they can easily
To test each new thing at each new step

And now she smoothes over him the plates of his skull
So that the joints are invisible

And now he connects her throat, her breasts and the pit of her stomach
With a single wire

She gives him his teeth, tying the the roots to the centrepin of his body

He sets the little circlets on her fingertips

She stiches his body here and there with steely purple silk

He oils the delicate cogs of her mouth

She inlays with deep cut scrolls the nape of his neck

He sinks into place the inside of her thighs

So, gasping with joy, with cries of wonderment
Like two gods of mud
Sprawling in the dirt, but with infinite care
They bring each other to perfection.

 

 
Ted Hughes (17 augustus 1930 – 28 oktober 1998)
Ted Hughes en Sylvia Plath op hun huwelijksreis in 1956

Lees meer...

17-08-15

Nis-Momme Stockmann

 

De Duitse schrijver en theatermaker Nis-Momme Stockmann werd geboren op 17 augustus 1981 in Wyk auf Föhr. Stockmann voltooide zijn opleiding aan de Duborg-Skolen, de in Flensburg gevestigde school van de Deense minderheid in Schleswig-Holstein. Hij studeerde "Taal en cultuur van Tibet" in Hamburg, media studies in Odense, Denemarken, volgde een opleiding tot chef-kok en uiteindelijk studeerde hij scenario schrijven in Berlijn. Sinds 2002 werkt hij als kunstenaar, schrijver, fotograaf, schilder en filmmaker en realiseert hij woonprojecten. In 2005 richtte hij het “Laboratorium” op - een studio en kunstproject in een verlaten basisschool in Flensburg, die later uitgroeide tot de KKI (Kunst- und Kulturinitiative. Stockmann's bekroonde dramatisch debuut “Der Mann der die Welt aß” ging in première op 17 december 2009 in Heidelberg. Dit werd gevolgd door ongeveer tien andere uitvoeringen van het stuk in onder meer München en Basel. Sinds het seizoen 2009/10, is hij writer in residence bij het Schauspiel Frankfurt. Stockmann schreef toneelstukken, hoorspelen, poëzie, proza ​​en essays en doceert zo nu en dan aan Hogeschool voor de Kunsten in Zürich.

Uit:Der Mann der die Welt aß

„„Ort: Beim Sohn zu Hause.
Zeit: Abend.
Vater : Du willst dich wirklich selbstständig machen?
Sohn: Ja, das muss nur noch mit der Bürgschaft durchgehen.
Vater : Bürgschaft?
Sohn: Ja ja. Kein Problem, ne Formalität.
Vater : Du selbstständig …
Sohn: Ja …
Vater : Verrückt. Also nicht, dass ich das nicht geglaubt hätte.
Ich hab immer daran geglaubt. Aus dir wird was Großes.
Sohn:
Vater : Ich will dich mal angucken.
Nee – kuck mich mal direkt an, kuck mir mal in die Augen. Ah ja – mein Sohn. Du schaffst das. Verrückt.
Du bist ein Verrückter. D schaffst das.
Sohn: Ja, ist gut, Papa.
Vater : Ich steig da ein. Da brauchst du doch bestimmt mal enen für das Einfache und so. Für das Grobe, oder?
(Vater lacht) Ich merk das, jetzt kommen neue Zeiten.
Sohn: Ja also … hier ist dein Bett, Papa.
Vater : Ich falle dir doch nicht zur Last, oder?
Sohn: Nein, Papa.
Vater : War das nicht mal dein Arbeitszimmer?
Sohn: Ja.
Vater : Brauchst du das nicht jetzt?
Sohn: Nee, ich … (es kommt schwer raus) hab ein Büro.
Vater : Ach so … Ist das nicht teuer?

 

 
Nis-Momme Stockmann (Wyk, 17 augustus 1981)

19:00 Gepost door Romenu in Literatuur | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nis-momme stockmann, romenu |  Facebook |