15-04-17

Tomas Tranströmer, Daniël Samkalden, Jérôme Lambert, Patrick Bernauw, Benjamin Zephaniah, Henry James, Wilhelm Busch, Ina Boudier-Bakker

 

De Zweedse dichter en schrijver Tomas Tranströmer werd geboren in Stockholm op 15 april 1931. Zie ook alle tags voor Tomas Tranströmer op dit blog.

 

Streets in Shanghai

1
The white butterfly in the park is being read by many.
I love that cabbage-moth as if it were a fluttering corner of truth itself!

At dawn the running crowds set our quiet planet in motion.
Then the park fills with people. To each one, eight faces polished like jade, for all situations, to avoid making mistakes.
To each one, there's also the invisible face reflecting "something you don't talk about."
Something that appears in tired moments and is as rank as a gulp of viper schnapps
with its long scaly aftertaste.

The carp in the pond move continuously, swimming while they sleep, setting an example for the faithful: always in motion.

2
It's midday. Laundry flutters in the gray sea-wind high over the cyclists
who arrive in dense schools. Notice the labrinths on each side!

I'm surrounded by written characters that I can't interpret, I'm illiterate through and through.
But I've paid what I owe and have receipts for everything.
I've accumulated so many illegible receipts.
I'm an old tree with withered leaves that hang on and can't fall to the ground.

And a gust from the sea gets all these receipts rustling.

3
At dawn the trampling hordes set our quiet planet in motion.
We're all aboard the street, and it's as crammed as the deck of a ferry.

Where are we headed? Are there enough teacups? We should consider ourselves lucky to have made it aboard this street!
It's a thousand years before the birth of claustrophobia.

Hovering behind each of us who walks here is a cross that wants to catch up with us, pass us, unite with us.
Something that wants to sneak up on us from behind, put its hands over our eyes and whisper "Guess who!"

 

Vertaald door Patty Crane

 

 
Tomas Tranströmer (15 april 1931 - 26 maart 2015)

Lees meer...

15-04-16

Tomas Tranströmer, Henry James, Daniël Samkalden, Jérôme Lambert, Patrick Bernauw, Benjamin Zephaniah, Wilhelm Busch, Ina Boudier-Bakker

 

De Zweedse dichter en schrijver Tomas Tranströmer werd geboren in Stockholm op 15 april 1931. Zie ook alle tags voor Tomas Tranströmer op dit blog.

 

Alcaic

This forest in May. It haunts my whole life:
the invisible moving van. Singing birds.
              In silent pools, mosquito larvae's
furiously dancing question marks.

I escape to the same places and same words.
Cold breeze from the sea, the ice-dragon's licking
              the back of my neck while the sun glares.
The moving van is burning with cool flames.

 


From the Island, 1860

I
One day as she rinsed her wash from the jetty,
the bay's cold grave rose up through her arms
and into her life.

Her tears froze into spectacles.
The island raised itself by its grass
and the herring-flag waved in the deep.

 

II
And the swarm of small pox caught up with him,
settled down onto his face.
He lies and stares at the ceiling.

How it had rowed up through the silence.
The now's eternally flowing stain,
the now's eternally bleeding end-point.

 

Vertaald door Patty Crane

 

 
Tomas Tranströmer (15 april 1931 - 26 maart 2015)

Lees meer...

15-04-15

Tomas Tranströmer, Henry James, Daniël Samkalden, Jérôme Lambert, Patrick Bernauw, Wilhelm Busch, Ina Boudier-Bakker

 

De Zweedse dichter en schrijver Tomas Tranströmer werd geboren in Stockholm op 15 april 1931. Hij is op 26 maart jongstleden overleden. Zie ook alle tags voor Tomas Tranströmer op dit blog.

 

De herinneringen zien mij

Een junimorgen als het te vroeg is
om te ontwaken en te laat om weer in te slapen.

Ik moet eruit, het groen in dat vol zit met
herinneringen, zij volgen mij met hun blik.

Ze zijn onzichtbaar, ze smelten totaal
samen met hun achtergrond, perfecte kameleons.

Ze zijn zo dichtbij dat ik ze hoor ademen
hoewel de vogelzang oorverdovend is.

 

Vertaald door J. Bernlef

 

 

Allegro

After a black day, I play Haydn,
and feel a little warmth in my hands.

The keys are ready. Kind hammers fall.
The sound is spirited, green, and full of silence.

The sound says that freedom exists
and someone pays no tax to Caesar.

I shove my hands in my haydnpockets
and act like a man who is calm about it all.

I raise my haydnflag. The signal is:
“We do not surrender. But want peace.”

The music is a house of glass standing on a slope;
rocks are flying, rocks are rolling.

The rocks roll straight through the house
but every pane of glass is still whole.

 

 

Tracks

2 A.M. moonlight. The train has stopped
out in a field. Far off sparks of light from a town,
flickering coldly on the horizon.

As when a man goes so deep into his dream
he will never remember he was there
when he returns again to his view.

Or when a person goes so deep into a sickness
that his days all become some flickering sparks, a swarm,
feeble and cold on the horizon

The train is entirely motionless.
2 o’clock: strong moonlight, few stars.

 

Vertaald door Robert Bly

 

 
Tomas Tranströmer (15 april 1931 - 26 maart 2015)

Lees meer...

15-04-14

Tomas Tranströmer, Henry James, Daniël Samkalden, Jérôme Lambert, Patrick Bernauw, Wilhelm Busch, Ina Boudier-Bakker

 

De Zweedse dichter en schrijver Tomas Tranströmer werd geboren in Stockholm op 15 april 1931. Zie ook alle tags voor Tomas Tranströmer op dit blog.

 

Preludes

I
Ik deins terug voor iets dat kruislings aan komt sloffen door de natte sneeuw.
Fragment uit wat komen gaat.
Een losgebroken muur. Iets zonder ogen. Hard.
Een gezicht van tanden!
Een vrijstaande muur. Of staat het huis daar
ofschoon ik het niet zie?
De toekomst: een leger lege huizen
dat zich een weg zoekt door de natte sneeuw.

 

II
Twee waarheden naderen elkaar. Eén komt van binnen uit, één van buitenaf
en waar zij elkaar ontmoeten bestaat een kans jezelf te zien.

Hij die merkt wat er te gebeuren staat roept vertwijfeld: ‘Halt!
wat ook, als ik mijzelf maar niet hoef te kennen.’

En er is een boot die aan wil leggen – dat precies hier probeert -
Hij zal het duizenden malen proberen.

Uit het duister van het bos komt een lange bootshaak die door het open raam wordt gestoten,
dwars tussen de feestgangers die zich warm hebben gedanst.

 

III

De verdieping waar ik het grootste deel van mijn leven heb gewoond moet leeggeruimd. Alles is er nu uit. Het anker is losgeslagen – alhoewel er nog steeds rouw heerst, is het de lichtste verdieping in de hele stad. De waarheid heeft geen meubels van node. Ik ben het leven een keer rondgereisd en teruggekeerd naar het uitgangspunt: een leeggeblazen kamer. Dingen die ik heb meegemaakt vertonen zich hier op de muren als egyptische schilderingen, scènes aan de binnenkant van een grafkamer. Maar zij raken steeds verder uitgewist. Het licht namelijk is te sterk. De ramen zijn groter geworden. De lege verdieping is een grote kijker gericht op de hemel. Zij is stil als een quakerwijding. Wat je hoort zijn de achtertuinduiven, hun gekoer.

 

Vertaald door J. Bernlef

 

 
Tomas Tranströmer (Stockholm, 15 april 1931)

Lees meer...

15-04-13

Tomas Tranströmer, Henry James, Daniël Samkalden, Jérôme Lambert, Benjamin Zephaniah, Wilhelm Busch, Ina Boudier-Bakker

 

De Zweedse dichter en schrijver Tomas Tranströmer werd geboren in Stockholm op 15 april 1931. Zie ook alle tags voor Tomas Tranströmer op dit blog.

 

 

The Indoors is Endless

 

It’s spring in 1827, Beethoven
hoists his death-mask and sails off.

The grindstones are turning in Europe’s windmills.
The wild geese are flying northwards.

Here is the north, here is Stockholm
swimming palaces and hovels.

The logs in the royal fireplace
collapse from Attention to At Ease.

Peace prevails, vaccine and potatoes,
but the city wells breathe heavily.

Privy barrels in sedan chairs like paschas
are carried by night over the North Bridge.

The cobblestones make them stagger
mamselles loafers gentlemen.

Implacably still, the sign-board
with the smoking blackamoor.

So many islands, so much rowing
with invisible oars against the current!

The channels open up, April May
and sweet honey dribbling June.

The heat reaches islands far out.
The village doors are open, except one.

The snake-clock’s pointer licks the silence.
The rock slopes glow with geology’s patience.

It happened like this, or almost.
It is an obscure family tale

about Erik, done down by a curse
disabled by a bullet through the soul.

He went to town, met an enemy
and sailed home sick and grey.

Keeps to his bed all that summer.
The tools on the wall are in mourning.

He lies awake, hears the woolly flutter
of night moths, his moonlight comrades.

His strength ebbs out, he pushes in vain
against the iron-bound tomorrow.

And the God of the depths cries out of the depths
‘Deliver me! Deliver yourself!’

All the surface action turns inwards.
He’s taken apart, put together.

The wind rises and the wild rose bushes
catch on the fleeing light.

The future opens, he looks into
the self-rotating kaleidoscope

sees indistinct fluttering faces
family faces not yet born.

By mistake his gaze strikes me
as I walk around here in Washington

among grandiose houses where only
every second column bears weight.

White buildings in crematorium style
where the dream of the poor turns to ash.

The gentle downward slope gets steeper
and imperceptibly becomes an abyss.

 

 

 

Vertaald door Robin Fulton

 

 

 

 

Tomas Tranströmer (Stockholm, 15 april 1931)

In 1965

Lees meer...

15-04-12

Tomas Tranströmer, Henry James, Jeffrey Archer, Daniël Samkalden, Bliss Carman, Beate Morgenstern

 

De Zweedse dichter en schrijver Tomas Tranströmer werd geboren in Stockholm op 15 april 1931. Zie ook alle tags voor Tomas Tranströmer op dit blog.

 

 

April und Schweigen

 

Öde liegt der Frühling
Der samtdunkle Wassergraben
kriecht neben mir
ohne Spiegelbilder.

 

Das einzige, was leuchtet,
sind gelbe Blumen.

 

In meinem Schatten werde ich getragen
wie eine Geige
in ihrem schwarzen Kasten.

 

Das einzige, was ich sagen will,
glänzt außer Reichweite
wie das Silber
beim Pfandleiher.

 

 

 

November

 

Wenn der Büttel sich langweilt, wird er gefährlich. Der

brennende Himmel zieht sich zusammen.

 

Klopfzeichen sind zu hören von Zelle zu Zelle
und der Raum strömt herauf aus dem Bodenfrost.

 

Manche Steine leuchten wie Vollmonde.

 

 

 

Morgenvögel

 

Phantastisch zu spüren, wie mein Gedicht wächst,

während ich schrumpfe.

Es wächst, nimmt meinen Platz ein.

Es verdrängt mich.

Es wirft mich aus dem Nest.

Das Gedicht ist fertig.

 

 


Vertaald door Hannes Grössel

 

 

Tomas Tranströmer (Stockholm, 15 april 1931)

 

Lees meer...

15-04-11

Daniël Samkalden

 

De Nederlandse schrijver, columnist, kleinkunstenaar en zanger Daniël Samkalden werd geboren op eerste paasdag, zondag 15 april 1979, in Naarden. Hij groeide op in Bussum. Na zijn eindexamen verhuisde hij naar Amsterdam waar hij psychologie studeerde aan de UvA. Vervolgens maakte hij de overstap naar de Amsterdamse Toneelschool & Kleinkunstacademie, waar hij in 2006 afstudeerde. Tijdens zijn opleiding co-vertaalde hij de musical Nine, speelden zijn voorstellingen In Ademnood Richting de Dood – Een klucht en Van Alle Tijden in het Bellevue Lunchtheater en toerde hij met zijn liedjesprogramma Daniël Samkalden door het land, waar hij De Eerste Prijs (voorheen Pall Mall Export-prijs) voor ontving. Van het prijzengeld maakte hij een wereldreis waarover hij schreef in NRC Handelsblad. Nadien verscheen zijn debuutalbum Voor ik kaal ben (2008), regisseerde hij de voorstellingen Masterclass en Mijn leven als Theo Nijland van Theo Nijland, maakte en speelde hij de lunchvoorstelling Morgen doe ik het met De Pooiers en was hij te zien in de muzikale thriller Piet Paaltjens. Verder schrijft hij reisverhalen voor de Volkskrant

 

Uit: Vakantie

Naakt, enkel de hartslagmeter rond mijn borst geklemd die me zal aangeven waartoe mijn lichaam vandaag in staat is, heb ik keuze uit drie wieleroutfits. Het is half negen in de ochtend in een hotelkamer in Vaison-La-Romaine, een toeristisch oud dorp in de Provence nabij de Mont Ventoux. Bijna iedere zomer beklim ik met mijn racefiets deze berg als een terugkerende bedevaart die me vertelt waar ik sta in de levenscurve van toenemende fysieke macht en aftakeling. De tijden die ik reed in het verleden drukken steeds zwaarder op mijn schouders: vorig jaar was ik voor het eerst een minuut langzamer en vandaag moet ik bewijzen dat dat een uitzondering was in een nog altijd opgaande trend van iemand die zijn onvermoede krachten blijft ontdekken en zijn leven meer en meer naar zijn hand zet.
Ik heb keuze uit een bolletjestrui uit de Tour de France van 2000, gekregen van mijn eerste vriendin, ik vraag me af of zij ook zo’n relikwie van mij heeft, dat jaar reed ik de berg in anderhalf uur, hij past me nog steeds, zij heeft inmiddels een man en een kind. Of het witte shirt met witte broek waarin ik vier jaar geleden mijn record reed dat ik vandaag moet verbeteren, 1 uur 21, toen was ik hier op vakantie met mijn vader, dat is er sindsdien niet meer van gekomen. Of een iets te warm zwart-grijs shirt met een kapotte rits.“

 

 


Daniël Samkalden (Naarden, 15 april 1979)

19:15 Gepost door Romenu in Literatuur | Permalink | Commentaren (0) | Tags: daniël samkalden, romenu |  Facebook |