09-02-15

John Coetzee, Thomas Bernhard, Brendan Behan, Geerten Gossaert, Herman Pieter de Boer, Alice Walker

 

De Zuidafrikaanse schrijver John Maxwell Coetzee werd geboren op 9 februari 1940 in Kaapstad. Zie ook alle tags voor John Coetzee op dit blog.

Uit: Youth

“Foyles, the bookshop whose name is known as far away as Cape Town, has proved a disappointment. The boast that Foyles stocks every book in print is clearly a lie, and anyway the assistants, most of them younger than himself, don't know where to find things. He prefers Dillons, haphazard though the shelving at Dillons may be. He tries to call in there once a week to see what is new.
Among the magazines he comes across in Dillons is The African Communist. He has heard about The African Communist but not actually seen it hitherto, since it is banned in South Africa. Of the contributors, some, to his surprise, turn out to be contemporaries of his from Cape Town - fellow students of the kind who slept all day and went to parties in the evenings, got drunk, sponged on their parents, failed examinations, took five years over their three-year degrees. Yet here they are writing authoritative-sounding articles about the economics of migratory labour or uprisings in rural Transkei. Where, amid all the dancing and drinking and debauchery, did they find the time to learn about such things?
What he really comes to Dillons for, however, are the poetry magazines. There is a careless stack of them on the floor behind the front door: Ambit and Agenda and Pawn; cyclostyled leaflets from out-of-the-way places like Keele; odd numbers, long of date, of reviews from America. He buys one of each and takes the pile back to his room, where he pores over them, trying to work out who is writing what, where he would fit in if he too were to try to publish.”

 

 
John Coetzee (Kaapstad, 9 februari 1940)


 

De Oostenrijkse schrijver Thomas Bernhard werd geboren op 9 februari 1931 in Heerlen. Zie alle tags voor Thomas Bernhard op dit blog.

Uit: Holzfällen

„Um uns aus einer Notsituation zu erretten, denke ich, sind wir selbst genauso verlogen wie die, denen wir diese Verlogenheit andauernd vorwerfen und derentwegen wir alle diese Leute fortwährend in den Schmutz ziehen und verachten, das ist die Wahrheit; wir sind überhaupt um nichts besser, als diese Leute, die wir andauernd nur als unerträgliche und widerliche Leute empfinden, als abstoßende Menschen, mit welchen wir möglichst wenig zu tun haben wollen, während wir doch, wenn wir ehrlich sind, andauernd mit ihnen zu tun haben und genauso sind wie sie. Wir werfen allen diesen Leuten alles mögliche Unerträgliche und Widerwärtige vor und sind selbst um nichts weniger unerträglich und widerwärtig und sind vielleicht noch viel unerträglicher und widerwärtiger als sie, denke ich. Ich habe zur Auersberger gesagt, dass ich froh bin darüber, die Verbindung zu ihnen, den Eheleuten Auersberger, wieder aufgenommen zu haben, nach zwanzig Jahren wieder bei ihnen in der Gentzgasse gewesen zu sein und ich hatte, während ich das zu ihr gesagt habe, gedacht, was für ein gemeiner, verlogener Mensch ich bin, der tatsächlich vor nichts, aber auch schon vor gar nichts, nicht vor der gemeinsten Lüge, zurückschreckt. Dass mir der Burgschauspieler gefallen habe, dass mir die Anna Schreker gefallen habe, selbst dass mir die beiden jungen Schriftsteller und die zwei Ingenieursanwärter gefallen hätten, sagte ich zur Auersberger im Vorhaus oben stehend, während die anderen Gäste die Treppe hinunter gingen, ich sie also als abstoßend empfunden habe, während sie die Treppe hinunter gingen, während ich gleichzeitig zur Auersberger gesagt habe, sie hätten mir alle sehr gut gefallen.“

 

 
Thomas Bernhard (9 februari 1931 — 12 februari 1989)

 

 

De Ierse dichter en schrijver Brendan Behan werd geboren op 9 februari 1923 in Dublin. Zie ook alle tags voor Brendan Behan op dit blog.

Uit: The Hostage

„PAT. No, the other Irish patriots, in along with you. Which branch of the IRA are you in?
OFFICER. There is only one branch of the Irish Republican Army.
PAT. I was in the IRA in 1916, and in 1925 H.Q. sent me from Dublin to the County Kerry because the agricultural labourers were after taking over five thousand acres of an estate from Lord Trales. They had it all divided very nice and fair among themselves, and were ploughing and planting in great style. G.H.Q. gave orders that they were to get off the land, that the social question would be settled when we got the thirty-county Republic. The Kerrymen said they weren’t greedy like. They didn’t want the whole thirty-two counties to begin with, and their five thousand acres would do them for a start.
OFFICER. Those men were wrong on the social question.
PAT. Faith and I don’t think it was questions they were interested in, at all, but answers. Anyway I agreed with them, and stopped there for six months training the local unit to take on the IRA, the Free State Army, aye, or the British Navy if it had come to it.
OFFICER. That was mutiny.
PAT. I know. When I came back to Dublin, I was court-martialled in my absence and sentenced to death in my absence, so I said they could shoot me in my absence.
Pause.”

 

 
Brendan Behan (9 februari 1923 – 20 maart 1964)
Portret door Reginald Gray, z.j.  

 

 

De Nederlandse dichter, essayist, historicus en politicus Geerten Gossaert (eig. Frederik Carel Gerretson) werd geboren in Kralingen op 9 februari 1884. Zie ook alle tags voor Geerten Gossaert op dit blog.

 

Zonsopgang

De nacht is oud; door de stilte, de lamp die suist,
En de branding, die op de rotsen,
Ver, ver onder 't venster, bruist;
Vóór moeë ogen een hand;
Op gezichts verduisterde veld
Beelden uit jonkheids land; -
En 't vertederde hart ontwelt
Erinnerings dankbaar loon:
‘O leven,
Gij zijt zoet, gij zijt schoon!’

Door 't venster schemerings eerste matblauwe schijn;
En de hand, van voor 't opene raam,
Opent, naar zee, het gordijn;
En het hart proeft een oud leed zilt
Als de lippen het zilte schuim;
En het bloed rumoert wild
Als de wind die rumoert door het ruim;
En de spier van het hart snoert saam
Bij de wild opstormende hoon:
‘O leven,
Gij zijt bitter en schoon!’

Zón...! en de oceáán wordt vúúr en ogenblíklijk verstilt
De wind en de ontroering der zee zwicht
Die in teerdere ritmen rilt;
En het hart wordt kalm als de zee,
En de stem der driften zwijgt,
En de heugnis van weedom en wee; -
Dan het stillere hart ontstijgt
Zijn innigste, opperste toon:
‘O leven, leven,
Gij zijt goed, gij zijt schoon!’

 

 

 
Geerten Gossaert (9 februari 1884 - 27 oktober 1958)

 

 

De Nederlandse dichter en schrijver Herman Pieter de Boer werd geboren op 9 februari 1928 in Rotterdam. Zie ook alle tags voor Herman Pieter de Boer op dit blog. 

 

De bruid

`Vader,’ zei Ole, `dit is mijn aanstaande vrouw.’
Hij duwde het meisje naar voren. Ze had een scheve neus en ze was zo scheel als de nacht.
`Potverdomme,’ zei de vader, `wat een lelijk kreng.’
Het meisje begon meteen te snikken.
`Maar vader,’ riep Ole, `nou maakt u haar aan het huilen. Hoe kunt u zeggen dat ze lelijk is?
Bent u blind?
Hij trok het jakje van het kind naar beneden. `Kijk toch eens wat een prachtige grote borsten.’
Hij draaide het meisje om en tilde haar rokken op. `Kijk toch eens wat een mooie ronde billen.’
`Nou je ’t zegt,’ zei de vader. `Waarom liet je me dat niet meteen zien?’
`Och,’ zei Ole, `ik dacht er niet zo gauw aan.’

 

 

De droom

Ik heb het volgende gedroomd:
ik lig terneer in rust en vrede
op zachte bedding, diep beneden,
wijl een rivier over mij stroomt.

Ben niet verdronken, ben niet dood,
ben jong en mooi van lijf en leden,
maar ongewoon stil en tevreden
gelegen in een lieve schoot.

De stroom is helderder dan glas,
ik zie het riet en oevergras
dat de rivier omzoomt.

Ik zie de lucht en elke vis,
en elke traan is weggewist.

 

 
Herman Pieter de Boer (9 februari 1928 – 1 januari 2014)

 

 

De Amerikaanse schrijfster en feministe Alice Malsenior Walker werd geboren op 9 februari 1944 in Eatonton, Georgia Zie ook alle tags voor Alice Walker op dit blog.

Uit: We are the Ones We Have Been Waiting For

“It is as if ancient graves, hidden deep in the shadows of the psyche and the earth, are breaking open of their own accord. Unwilling to be silent any longer. Incapable of silence. No leader or people of any country will be safe from these upheavals that lead to exposure, no matter how much the news is managed or how long people’s grievances have been kept quiet. Human beings may well be unable to break free of the dictatorship of greed that spreads like a miasma over the world, but no longer will we be an inarticulate and ignorant humanity, confused by our enslavement to superior cruelty and weaponry. We will know at least a bit of the truth about what is going on, and that will set us free. Perhaps not free in the old way of thinking about freedom, as literal escape from enslavement in its various forms, but free in our understanding that our domination is not a comment on our worth. It is an awesome era in which to live.
It was the poet June Jordan who wrote "We are the ones we have been waiting for." Sweet Honey in the Rock turned those words into a song. Hearing this song, I have witnessed thousands of people rise to their feet in joyful recognition and affirmation. We are the ones we’ve been waiting for because we are able to see what is happening with a much greater awareness than our parents or grandparents, our ancestors, could see. This does not mean we believe, having seen the greater truth of how all oppression is connected, how pervasive and unrelenting, that we can "fix" things. But some of us are not content to have a gap in opportunity and income that drives a wedge between rich and poor, causing the rich to become ever more callous and complacent and the poor to become ever more wretched and humiliated. Not willing to ignore starving and brutalized children. Not willing to let women be stoned or mutilated without protest. Not willing to stand quietly by as farmers are destroyed by people who have never farmed, and plants are engineered to self-destruct. Not willing to disappear into our flower gardens, Mercedes Benzes or sylvan lawns. We have wanted all our lives to know that Earth, who has somehow obtained human beings as her custodians, was also capable of creating humans who could minister to her needs, and the needs of her creation. We are the ones.”

 

 
Alice Walker (Eatonton, 9 februari 1944)

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 9e februari ook mijn blog van 9 februari 2014 deel 1 en eveneens deel 2 en ook deel 3.

De commentaren zijn gesloten.