12-10-13

Stefaan van den Bremt, Eugenio Montale, Robert Fitzgerald

 

De Vlaamse dichter en essayist Stefaan van den Bremt werd geboren in Aalst op 12 oktober 1941. Zie ook mijn blog van 12 oktober 2010 en eveneens alle tags voor Stefaan van den Bremt op dit blog.

 

 

Geboorte van de kleuren

 

Het grijs hield vol dat alles wit was
wat niet zwart was, dat alles dag was
wat niet nacht was. De vele kleuren
verbleven clandestien in het zonlicht
dat hen nog niet kon velen.

Wat wij nu rood vinden was wijnwit.
Oranje? Volle-melkwit.
Geel was een heel oud wit.
Groen, een grijzend wit.
Het blauw was nog zo bleu.
Indigo bleef maar bleken.
Violet werd olievet.

En verder was er zwart. Elke nacht
waren de tijden zwart. Elke zee
was zwart, elk woud, elk werelddeel.
De kunst was zwart, zo zwart als
de wereldziel. De inkt was Oost-Indisch
kleurendoof.

Moest er nog daglicht wezen?
vroeg de ochtend soms, of liever
vroeg de regen ('t regende pijpen-
stelen). De zon scheen daardoorhen
en kleurde als een boei,
werd een oranjeappel,
verschoot van vroeg goud
tot geel en groen,
zag dan weer blauw,
waste met indigo
een bloembed, violet.

De eerste regenboog
sprong in het eerste oog.

 

 

 

Motief op reis

 

Het motief was het moe
maar een patroon te zijn
in het vloerkleed. 't Wou
de wijde wereld in, en ging
als een klimoprank in het
ijle. 't Rekte zich, op zoek
naar een verband, dat er niet
was dan in het kleed. Dapper
steigerde het motief tegen
de hemel, helmboswuivend.
Omweef nu, hand, met wand,
met warme kleur en klank,
die wandelende tak.

 

 



Stefaan van den Bremt (Aalst, 12 oktober 1941)


 

 

 

 

De Italiaanse dichter Eugenio Montale werd geboren in Genua op 12 oktober 1896. Zie ook mijn blog van 12 oktober 2010 en eveneens alle tags voor Eugenio Montale op dit blog.

 

 

You phone to remind me

 

You phone to remind me
I said the Nobel
ought to be refused, because
it’s not always awarded to the best.
Forgive me. I’m accepting out of fear.
A conspicious reward doesn’t offend,
rather it’s a defense against the threat
of devaluation. Don’t expect
acts of courage from an old man.
Recognition always arrives
late, when even a hoped-for
honor seems useless.
The time of events

is different from ours.

 

 

Vertaald door Jonathan Galassi

 

 

 

 

Eindig

 

Ik zie een vogel stil in de dakgoot zitten,

Hij lijkt op een duif, maar dunner

En met een soort kuifje, of anders

Is dat de wind, wie weet, de ramen zijn dicht.

Als jij hem ook ziet, als je wakker wordt

Van de buitenboordmotoren:

dit Is wat wij kunnen hebben aan geluk,

Meerniet.

Het kost te veel, het is niks voor ons

En wie het heeft, begint er weinig mee.

 

 

 

Vertaald door Eva Gerlach

 

 

 

To Rest In The Shade

 

To rest in the shade, pale and thoughtful,

by a sun-hot garden wall

listening among thorns and brushwood

to the cry of blackbirds, the hiss of snakes.

 

In cracks in the soil or amongst the vetch

to spy on the files of red ants

now scattering now intertwining

at the top of miniscule mountains.

 

To observe among the leaves the distant

quivering scales of the sea,

while the tremulous cries rise

from cicadas on the naked hills.

 

And walking in the dazzling sun

to feel with a saddened wonder

how all of life and its travails

is in this following a wall

topped by bright shards of glass.

 

 

 

Vertaald doorA. S. Kline

 

 

 

 

Eugenio Montale (12 oktober 1896 - 12 september 1981)

In 1918

 

 


De Amerikaanse dichter, criticus en vertaler Robert Stuart Fitzgerald werd geboren op 12 oktober 1910 in Springfield, Illinois. Zie ook mijn blog van 12 oktober 2010 en eveneens alle tags voor Robert Fitzgerald op dit blog.

 

 

Sympathy of Peoples

 

No but come closer. Come a little

Closer. Let the wall-eyed hornyhanded

Panhandler hit you for a dime

Sir and shiver. Snow like this

Drives its pelting shadows over Bremen,

Over sad Louvain and the eastern

Marshes, the black wold. It sighs

Into the cold sea of the north,

That vast contemptuous revery between

Antiquity and you. Turn up your collar,

Pull your hatbrim down. Commune

Briefly with your ignorant heart

For those bewildered raging children

Europe surrenders her old gentry to.

 

All their eyes turn in the night from

Your fretfulness and forgetfulness,

Your talk; they turn away, friend.

Their eyes dilated with dreams of power

Fix on the image of the mob wet

With blood scaling the gates of order.

Anarchist and incendiary

Caesar bind that brotherhood

To use and crush the civil guard,

Debauch the debauche, level

Tenement and court with soaring

Stripped for the smoking levee of the

Howitzer, thunderstruck under the net.

 

The great mouth of hunger closes

On swineherd and princess, on the air

Of jongleur and forest bell; Grendel

Swims from the foul deep again.

Deputy, cartelist, academician

Question in haste any plumeless captain

Before the peremptory descent

Of mankind, flattered and proud.

With whitening morning on the waste

You may discern through binoculars

Moving yet motionless, as if those

Were populations whom the sun failed

And the malicious moon enchanted

To wander and be still forever

The prey of wolves and bestial mazes.

 

 

 

 

Robert Fitzgerald (12 oktober 1910 – 16 januari 1985)

 

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 12e oktober ook mijn vorige blog van vandaag.

De commentaren zijn gesloten.